به گزارش آوای اقتصاد;
یکی از مهمترین دلایل ناکامی در کار گروهی، عدم اجماع نظر و تفاهم بین اعضای گروه است. در شرایطی که افراد با تخصصهای مختلف دور هم جمع میشوند تا به هدف مشترکی دست یابند، اختلافنظرها میتواند مانع اصلی آنها باشد. این وضعیت به قدری شایع است که بسیاری از افراد حتی در دوران تحصیل خود با آن مواجه شده و به این نتیجه رسیدهاند که بهتر است بهصورت فردی تلاش کنند.
افشین رباطی، دکترای روانشناسی صنعتی و سازمانی، در گفتوگو با ایسنا، بر این نکته تاکید دارد که فرهنگ کار گروهی در ایران هنوز به درستی شکل نگرفته و نیازمند تغییرات اساسی است. او توضیح میدهد که این مشکل تنها به رفتار فردی افراد مرتبط نمیشود، بلکه باید به نوع فرهنگ و مدیریت حاکم در سازمانها نیز توجه کرد.
رباطی بر اهمیت آموزش کار گروهی در مدارس و تربیت خانوادگی تاکید دارد و میگوید: «دانشآموزان باید یاد بگیرند که به ایدههای دیگران احترام بگذارند و چگونه با دیگران مشورت کنند». این موضوعات از مواردی هستند که باید بهطور جدی در سیستم آموزشی کشور لحاظ شوند.
ویژگیهای اصلی یک کار گروهی موفق شامل هدف مشترک، تمایز وظایف اعضا و همگرایی در تلاش برای رسیدن به نتیجه است. با این حال، کیفیت تعاملات فردی و ارتباطات درونگروهی میتواند به شدت بر موفقیت کار گروهی تاثیر بگذارد. رباطی خاطرنشان میکند که اگر اعضا بهطور مستقل کار کنند، ممکن است برخی افراد احساس تنهایی کنند و به رقابتهای منفی وارد شوند.
محیط کار نیز نقش مهمی در افزایش بهرهوری و انگیزه افراد دارد. فرهنگ قوی و سالم در یک گروه میتواند به ارتقای سلامت روان اعضا کمک کند و باعث شود هر فرد احساس موثر بودن کند. او تاکید میکند که کار گروهی نه تنها به افراد هویت میدهد، بلکه سلامت روان آنها را نیز ارتقا میبخشد.
در نهایت، فرهنگ کار گروهی به مرور زمان و با ایجاد تغییرات بنیادی در باورها و نگرشهای افراد شکل میگیرد و به همین دلیل نیازمند تلاشی مستمر از سوی همه افراد جامعه است.
