به گزارش آوای اقتصاد;
مجید امامی، رایزن فرهنگی ایران در ایتالیا، با اشاره به تاریخچه طولانی تعامل فرهنگی ایران و ایتالیا، به نقش مهم ایتالیا بهعنوان یکی از مراکز اصلی ایرانشناسی و مطالعات باستانشناسی درباره ایران اشاره کرد. او با اشاره به کاهش روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور بهدلیل سیاستهای اخیر دولت ایتالیا، بر فرصتهای تعامل با جامعه مدنی و نخبگان ایتالیا برای بازسازی این روابط تأکید کرد.
امامی بر اهمیت سه حوزه هنر، میراث فرهنگی و ایرانشناسی برای احیای این روابط تأکید کرده و اظهار داشت که رایزنی فرهنگی ایران در ایتالیا تلاشهای متعددی برای تقویت این حوزهها در دست اقدام دارد. او از علاقهمندی بسیاری از شهرهای ایتالیا، از جمله تورین و ساردینیا، به فرهنگ و تمدن ایرانی خبر داد و گفت: “علاقهمندان به فرهنگ و هنر ایران در جامعه مدنی ایتالیا فراواناند و این مسئله شبکهای مستحکم ایجاد کرده است.”
به گفته امامی، به دلیل تجربیات تاریخی ایتالیا در زمینه مقاومت، مفهوم فرهنگ مقاومت برای ایتالیاییها معنا و اهمیت ویژهای دارد. همچنین مهاجرتهای تاریخی و تعاملات فرهنگی، شناخت از مسلمانان و فرهنگ شرق را در این کشور افزایش داده است. رایزن فرهنگی ایران بیان کرد که با توجه به همزیستی مسالمتآمیز ایتالیاییها با جوامع خاورمیانه و شمال آفریقا، همکاری با اعراب و مسلمانان ساکن ایتالیا نیز میتواند به تقویت روابط کمک کند.
امامی با اشاره به تعداد زیاد دانشجویان ایرانی در ایتالیا و تأثیر آنها در معرفی فرهنگ ایران، از تلاشهای رایزنی فرهنگی برای حمایت و گسترش تعاملات فرهنگی و اجتماعی با این دانشجویان خبر داد. وی افزود: “با حمایت از دانشجویان و مهاجران ایرانی در ایتالیا، شاهد رویدادها و آفرینشهای هنری بیشتری خواهیم بود.”
وی همچنین بر ضرورت احیای نمایش هنر ایرانی، صنایعدستی و آثار موزهای در ایتالیا بهعنوان راهی برای معرفی بهتر ایران تأکید کرد و گفت: “رویدادهای بینالمللی همچون دوسالانه ونیز، فرصتی بینظیر برای نمایش هنر و فرهنگ ایرانی در سطح جهانی است.”
در ادامه، امامی از تلاشهای رایزنی فرهنگی ایران برای انتشار کتابها و منابع ایرانشناسی به زبان ایتالیایی خبر داد و از برنامههایی برای برگزاری کنفرانسهای ایرانشناسی با حضور اساتید و آکادمیهای ایتالیایی یاد کرد. وی بهعنوان یکی از دستاوردهای مهم به چاپ نسخهای از “شاهنامه بایسنقری” برای نخستین بار در ایتالیا اشاره کرد و آن را نشانه عمق علاقه و اهمیت ایتالیا به میراث فرهنگی و ادبیات ایران دانست.
