به گزارش آوای اقتصاد، به نقل از ایسنا، پایگاه خبری میدل ایست مانیتور مینویسد: آمریکا با تبدیل ابزارهای اقتصادی جهان مانند تجارت، ارز و نظام مالی به سلاح، سیاست خارجی خود را عمدتا در خدمت حمایت بیقیدوشرط از رژیم صهیونیستی قرار داده است. این رویکرد شامل اعمال گسترده تحریمها، وتوی قطعنامههای بینالمللی و ایجاد یک نظام موازی اقتصادی و دیپلماتیک برای معاف کردن این رژیم از پاسخگویی در قبال اقداماتی مانند نسلکشی در غزه شده است.
قدرت اصلی این جنگ اقتصادی، موقعیت دلار به عنوان ارز مسلط جهانی است که به واشنگتن امکان میدهد بازیگران بینالمللی را از شبکه مبادلات مالی قطع کند.
در این نوشتار آمده است: دولتهای آمریکا، چه دموکرات و چه جمهوریخواه مدتها پیش از نسلکشی اسرائیل در غزه هرگونه اقدام برای مهار دولت مهارنشده و سلطهجوی یهودی را رها کردند. واشنگتن به جای اجرای قانون بینالملل، یک نظام موازی دیپلماتیک و اقتصادی ایجاد کرد تا اسرائیل را از پاسخگویی مصون نگه دارد؛ آمریکا قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل را که خواستار آتشبس یا پایان بخشیدن به قحطی و گرسنگی بیش از ۲ میلیون انسان در غزه بودند وتو کرد، دادگاههای بینالمللی را تحریم کرد، مقامات سازمان ملل را مجازات کرد و بر سازمانهای امدادی و رهبران کشورهایی فشار آورد که جرئت کرده بودند اصرار کنند که جنایات اسرائیل با همان معیارهای حاکم بر همه ملل قضاوت شود.
دلار آمریکا در قلب این جنگ اقتصادی قرار دارد. به دلیل این که تجارت جهانی، بازارهای انرژی و تسویه مالی، هنوز عمدتا بر پایه دلار است و از طریق نهادهای تحت کنترل آمریکا انجام میشود، این قدرت را دارد که ملتها، بانکها و افراد را از شریانهای تجارت جهانی قطع کند. این امتیاز منحصر به فرد آمریکایی که زمانی تضمینی برای مالکیت ملتها بر این رکن ایجاد ثبات بود، اکنون به چماقی در خدمت اسرائیل تبدیل شده است.
هزینه باقی ماندن در قید و بند دلار آمریکا برای کشورهای جهان افزایش یافته است
در ادامه این مطلب آمده است: آمریکا با در اولویت قرار دادن سیاست «اول اسرائیل» تحریمها را علیه ایران، سوریه، لبنان، لیبی، عراق، یمن، ونزوئلا، دانشجویان، مربیان، گروههای جامعه مدنی و افراد بیشماری که بسیاری از آنها هیچ ارتباطی با فعالیتهای نظامی ندارند به یک سلاح تبدیل کرده است. «جرم» آنان چیست؟ افشای جنایات جنگی اسرائیل یا جرات زیر سوال بردن همدستی آمریکا. پیام روشن است: اگر در برابر سیاست خارجی مهندسیشده آمریکا برای تلآویو مقاومت کنی، اقتصادت، نهادهایت و حتی فرصت زندگیات نابود خواهد شد.
هزینه باقی ماندن در قید و بند رادیکال این سیاست آمریکا در قبال رژیم صهیونیستی در حال افزایش است. کشورهای جنوب جهانی و اقتصادهای نوظهور در حال مصون کردن خود از دسترسی مالی آمریکا هستند. گروه بریکس که حدود ۴۰ درصد اقتصاد جهانی را تشکیل میدهد به سوی تسویه تجارت با ارزهای محلی، ایجاد سازوکارهای پرداخت متفاوت و دور زدن زیرساختهای مبتنی بر دلار حرکت کرده است. فراتر از بریکس، چارچوبهای جدید تجارت و سرمایهگذاری در سراسر آسیا، آفریقا، خاورمیانه و حتی اروپا طراحی شدهاند تا مواجهه با فشار مالی بیش از حد گسترده واشنگتن را کاهش دهند.
بسیاری از این کشورها دشمنان ایدئولوژیک آمریکا نیستند، بلکه شرکای تجاری دیرینهای هستند که به شدت در اقتصاد جهانی تحت رهبری آمریکا ادغام شدهاند. آنها دلار را نه از روی مقابله، بلکه به عنوان پاسخی متقابل به زورگویی مالی غیرقابل پیشبینی آمریکا رها میکنند. آنچه زمانی امنترین ذخیره ارزش پولی جهان بود، به یک دارایی ناامن تبدیل شده است. ذخایر دلاری انباشته شده از طریق تجارت، سود و مازاد، حالا با امضای یک قلم ریاست جمهوری مسدود یا مصادره میشود. احکام اجرایی قواعد نظام جهانی را بازنویسی کردهاند به طوری که داراییهای مالی حاکمیتی نگهداری شده در آمریکا میتوانند به عنوان گروگان نگه داشته شوند.
این یادداشت در پایان به این نتیجه رسیده است: وابستگی به دلار از یک سپر اقتصادی به یک زنجیر محدود کننده راهبردی و نقطه ضعفی در برابر دستورکار امپریالیستی آمریکا تبدیل شده است. ذخایر دلاری که زمانی نشانه ثبات بود، اکنون کشورها را در معرض اجبار سیاسی و مصادره دارایی توسط آمریکا قرار میدهد. حتی نزدیکترین متحدان مانند کانادا، از سوءاستفاده واشنگتن از ارز و تجارت به عنوان سلاح انتقاد میکنند. رهبران آمریکا با سلاحسازی اقتصاد در واقع پایههای رهبری جهانی و نظام مالی را تخریبمیکنند که منافع آمریکا را تامین میکرد و با تسریع دلارزدایی در سازوکارهای پرداخت رقبا را تقویت میکنند.
واشنگتن آماده است برای پیشبرد اهداف رژیم صهیونیستی از قدرت نظامی مستقیم نیز استفاده کند. این الگو با ماشین ایجاد تهدیدهای ساختگی صهیونیستی و تبلیغات رسانهای توجیه میشود و آمریکا را درگیر جنگهای پرهزینهای میکند که با دروغ آغاز شده و با خون سربازان آمریکایی و بدهیهای ملی ادامه مییابد. اکنون نشانههایی وجود دارد که همان اقدامات گذشته برای کشاندن آمریکا به یک درگیری جدید—این بار در ایران—در حال اجراست.
