به گزارش آوای اقتصاد، بنده پزشکم دنیای من با دنیای دیگران تفاوت دارد. حتی آهنگ صدای زنگ موبایلم نیز با دیگران تفاوت دارد. موبایل بنده که زنگ میخورد برایم فرق ندارد که چه ساعتی از شبانه روز است.
حال خودم خوب است یا بد. در حال استراحتم یا در مهمانی، شادم یا غمگین، سعی می کنم قبل از قلمم،کلامم طبیب باشد. موبایلم که زنگ می خورد باید شنونده باشم و گوش جان سپارم به صحبت های دیگران، کمتر پیش می آید دیگران تماس بگیرند و احوالم را جویا شوند. بیشتر تماس ها با این جمله شروع میشود… سلام آقای دکتر خوبین مطب تشریف دارین… سلام آقای دکتر چند قلم دارو می خواستم…
دنیای من با دیگران متفاوت است چون تنها شغلی است که در خیابان، مهمانی، در ادارات، مسجد زمانی که از دیگران حالشان را می پرسم، با کلمات کلیشه ای و روزمره پاسخ نمی دهند و اگر واقعا حال روحی و جسمی شان خوب نباشد آن را بر زبان می آورند.
بنده پزشکم دنیایم با دنیای دیگران تفاوت دارد چون از جنس خود مردم و در میان مردم هستم و فاصله گرفتن را نمی دانم. من پزشکم و دغدغه ام تنها درمان نیست چون با بیماریهایی که منشا آنها مسائل و مشکلات روحی و روانی است کاملا آشنا هستم.
بنده پزشکم و سعی در ارائه خدمت به همشهریان عزیزم در طول شبانه روز دارم و این دنیای مرا از دیگران متمایز می کند.
