به گزارش آوای اقتصاد اما تا به امروز کوچکترین اتفاق مثبتی در خصوص این تیم رخ نداده و در شرایطی که تنها ۶۰۷ روز تا شروع بازیهای آسیایی ناگویا باقی مانده، هنوز معلوم نیست استراتژی فدراسیون فوتبال در قبال این تیم چیست و چه کسی هدایت این تیم را برعهده خواهد گرفت. بیتفاوتی در قبال سرنوشت تیم فوتبال امید ایران میزان استرس و نگرانی جامعه فوتبال را درباره آینده این تیم به شکل فزایندهای افزایش میدهد تا دوباره همان داستان تکراری برای این تیم تکرار شود.
مدیریت فوتبال ایران هنوز برنامه کلان خود در قبال این تیم را روشن نکرده است. به همین خاطر نمیتوان آینده روشنی برای این تیم متصور بود. مرور اتفاقات امروز شباهت فراوانی به دورههای قبلی بهویژه بازیهای آسیایی هانگژو ۲۰۲۳ و بازیهای انتخابی المپیک پاریس ۲۰۲۴ دارد که به واسطه سوءمدیریت مفرط در حوزه تصمیمگیری فوتبال فرصت شکستن طلسم ناکامی از بین رفت تا نسلی از استعدادهای ناب فوتبال ایران در حسرت قهرمانی در بازیهای آسیا و راهیابی به بازیهای المپیک باقی بمانند.
حالا اما در شرایطی که ۶۰۷روز تا شروع بازیهای آسیایی ناگویا باقی مانده همچنان سرنوشت این تیم گرفتار چرخه معیوب تصمیمگیری است تا در کمال ناباوری دوباره شاهد تکرار تاریخ در قبال تیم المپیک باشیم. البته با این تفاوت که دیگر فدراسیون فوتبال نمیتواند بحث مدیریت دوگانه در قبال تیم المپیک را عنوان کند؛ چون ۴۶روز قبل در جلسه دنیامالی، مناف هاشمی و رئیس فدراسیون فوتبال مسئولیت تصمیمگیری به فدراسیون فوتبال سپرده شد، به همین دلیل دیگر هیچ بهانهای برای توجیه ناکامی از سوی فدراسیون فوتبال وجود ندارد.
نکته بحثبرانگیز دیگر اینکه رئیس فدراسیون فوتبال روز نوزدهم آذرماه پس از جلسه با احمد دنیامالی و مناف هاشمی در جمع خبرنگاران اعلام کرد: «سرمربی تیم المپیک بزودی انتخاب خواهد شد!» اما با وجود گذشت ۴۶ روز از این اظهارنظر نهتنها خبری از معرفی سرمربی تیم امید نیست بلکه اصلاً تیم امید در فهرست کارهای مهم فوتبال ایران قرار ندارد چون همه اتفاقات فوتبال ایران این روزها حول محور برگزاری انتخابات یازدهم اسفندماه میچرخد و سایر بحثها از نظر مدیران فوتبال کشور، اولویت اول نیست.
بازخوانی اتفاقات دورههای قبل و مقایسه آن با شرایط امروز، واقعیتی تلخ را روایت میکند؛ تیم المپیک همچنان قربانی سوءمدیریت مطلق مدیریت فدراسیون فوتبال است. این مسأله مربوط به دوره مدیریت کنونی فوتبال ایران نمیشود بلکه هر چهار سال یکبار با کارگردانی رؤسای وقت فوتبال تکرار شده است. اما عجیب اینجاست که سهم مدیریت کنونی فدراسیون فوتبال در ناکامی تیم المپیک پررنگتر از سایر نفرات بوده چون پس از سالها در دوره وزارت احمد دنیامالی مسئولیت صفر تا صد تصمیمگیری در قبال تیم المپیک به فدراسیون فوتبال تفویض شد اما با وجود این همچنان تیم امید اسیر بیتدبیری و سوءمدیریت در حوزه تصمیمگیری است و انگار این چرخه معیوب قرار است همچنان فوتبال ما را قربانی کند.
