به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از ایسنا، روزنامه محلی انگلیسی زبان «کاتماندو پست» در گزارشی در این باره آورده است، در حالی که آمار کشتهشدگان سیل ویرانگر در نپال به ۱۳۴۱ نفر رسیده و هزاران نفر همچنان مفقودند، شرایط زندگی برای آوارگان و بازماندگان دشوار است و در اردوگاهها، مشکلات جدی وجود دارد.
با توجه به آسیب دیدن جادهها و پلها به دلیل سیلهای عظیم و رانش زمین، مادران آواره با چالشهای جدی برای یافتن فضایی مناسب برای شیردهی، زمانبندی غذا با برنامههای شیردهی و دسترسی به مراقبتهای اورژانسی در صورت خطرناک شدن زایمان روبرو هستند.
مادران همچنین از دود سیگار، بوی الکل و علاوه بر همه اینها، غذا و آب غیربهداشتی که معده آنها و نوزادانشان را به هم میریزد، شکایت دارند. همچنین در اردوگاهها هیچ مرکز واکسیناسیونی برای کودکان وجود ندارد.
«پاریار» که به تازگی مادر شده است میگوید: ما هم به موقع غذا نمیخوریم و هم به اندازه کافی غذا نداریم.
او صبح روز ۲۶ اوت، زمانی که آن فاجعه ویرانگر سیل، زادگاهش «تریشولی» را درنوردید از خانهاش فرار کرد و اکنون به ناچار با دهها غریبه زیر یک سقف در یک اردوگاه زندگی میکند.
پاریار میگوید: در اینجا هیچ غذای خاصی برای نوزادان موجود نیست و ما مجبوریم همان غذای سنگین بزرگسالان را به نوزادان و بچهها بدهیم.
«شارمیلا شرستا»، مادر دیگری میگوید: شرایطی که بیشترین کمک را به ما میکند خیلی ساده است اما موجود نیست. ای کاش یک جای مناسب و معقول برای ماندن داشتیم. این کمی آرامش خاطر میآورد.
او و دو فرزندش در یک کلاس شلوغ از یک مدرسه که به پناهگاه تبدیل شده، میخوابند.
طبق برآوردهای صندوق جمعیت سازمان ملل، حدود ۴۴۳۰ زن باردار در مناطقی در ۱۵ شهرداری در راسوا، نواکوت و دادینگ، مناطقی که بیشترین آسیب را از سیل ویرانگر هفته گذشته دیدهاند، زندگی میکنند.
بر اساس این برآوردها، انتظار میرود حدود ۵۰۰ زایمان در ماه آینده رخ دهد و تقریبا ۷۴ زن به طور بالقوه نیاز به مراقبتهای اورژانسی زایمان دارند.
در بیمارستان تریشولی، بخش زایمان به یک پایگاه موقت پزشکی بحران تبدیل شده است.
«باسنتی پانچا»، رئیس این بخش میگوید از زمان وقوع سیل تاکنون در این بیمارستان ۹ زایمان انجام شده اما برای انجام سایر امور با مشکلات جدی مواجه هستند.
او افزود زنان باردار به دلیل تب، کاهش حرکات جنین و عفونتهای دستگاه ادراری در دوران بارداری، مرتبا به بیمارستان مراجعه میکنند. و علاوه بر این، برق هم مشکلساز شده است و ژنراتور، تنها منبع برق برای انجام جراحیهاست.
پانچا گفت: پیش از این، رسیدن به کاتماندو با خودرو فقط دو ساعت زمان میبرد اما اکنون از راه جاده به دلیل رانش زمین هیچ کس نمیداند چند ساعت طول خواهد کشید.
مقامات همچنین نسبت به افزایش خطرات بهداشت عمومی ناشی از پناهگاههای پرجمعیت، آب آلوده و تأسیسات بهداشتی آسیبدیده هشدار داد. این شرایط بهویژه زنان و کودکان را در طول فصل بارانهای موسمی در معرض خطر ابتلا به بیماریهای مسری و عفونی قرار میدهد.
به گزارش آناتولی، بر اساس دادههای رسمی، تعداد کل کشتهشدگان سیل ناگهانی و رانش زمین در امتداد مرز نپال و چین به ۱۳۷۲ نفر افزایش یافته در حالی که ۱۱ روز پس از وقوع این فاجعه، ۵۵۳۱ نفر همچنان مفقود هستند.
مقامات چین نیز اعلام کردند حداقل ۳۱ نفر در منطقه خودمختار شیزانگ که با نام تبت نیز شناخته میشود، کشته و ۵۳۱ نفر دیگر مفقود شدهاند. طبق آمار رسمی نپال و چین، از میان مفقودین، ۸۵۰ نفر خارجی هستند.
