به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از خبرگزاری تسنیم مخالفان اینفانتینو فرصت چندانی برای سازماندهی تلاشهای خود ندارند. طبق برنامه اعلام شده، نامزدها باید تا ۱۸ نوامبر (۲۷ آبان) آمادگی خود را برای حضور در انتخابات تأیید کنند.
با وجود برخی ناکامیها در هفتههای اخیر از جمله تغییر موضع رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا نشانههایی از افزایش هماهنگی میان مخالفان رئیس فعلی فیفا دیده میشود.
شیخ سلمان بن ابراهیم آلخلیفه، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا پیشتر در اقدامی غیرمنتظره از تلاش اینفانتینو برای کسب چهارمین دوره ریاست حمایت کرد؛ اتفاقی که ضربهای به برنامه مخالفان محسوب میشد.
با این حال، منابع نزدیک به مذاکرات معتقدند تلاشها برای یافتن یک گزینه جایگزین همچنان ادامه دارد و به مراحل پایانی رسیده است.
در صورت نهایی شدن نام نامزد، این گزینه ابتدا به کمیته اجرایی یوفا و سپس در نشست آنلاین رؤسای فدراسیونهای عضو این کنفدراسیون معرفی خواهد شد. با این حال، برخی مقامهای اروپایی ترجیح میدهند اعلام عمومی نامزد تا حد امکان به روزهای پایانی مهلت ثبتنام موکول شود.
نگرانی اصلی آنها احتمال آغاز کارزار تخریبی علیه گزینه پیشنهادی از سوی مخالفان او در فیفاست.
با وجود این ملاحظات، برخی منابع احتمال برگزاری نشستهای مربوط به انتخاب نامزد را در هفت روز آینده مطرح کردهاند.

ونگر گزینه اصلی نیست
در هفتههای اخیر نامهای مختلفی برای رقابت با اینفانتینو مطرح شده است. آرسن ونگر، سرمربی پیشین آرسنال و رئیس بخش توسعه جهانی فوتبال فیفا یکی از چهرههایی است که در برخی محافل فوتبال اروپا از او به عنوان گزینه احتمالی اجماع نام برده شده است.
با این حال، گزارشها حاکی از آن است که ونگر تاکنون به طور جدی وارد رقابت نشده و تمایلی برای قرار گرفتن در مرکز این منازعه نشان نداده است.
او در روزهای اخیر در جام جهانی زیر ۱۵ سال فیفا در جمهوری آذربایجان حضور داشته و از اهداف و مزایای رقابتهای جدید این نهاد سخن گفته است. همین موضوع نیز احتمال حضور او در جایگاه رقیب اینفانتینو را کمرنگتر کرده است.
مسیر دشوار برای شکست رئیس فیفا
مخالفان اینفانتینو حتی در صورت معرفی نامزد نهایی با چالش بزرگی روبرو خواهند بود. رئیس فعلی فیفا طی هفتههای گذشته تلاش گستردهای برای تقویت موقعیت خود در سطح بینالمللی آغاز کرده است؛ تلاشی که پس از آسیب دیدن اعتبار او در پی جنجال مربوط به طرح تجاری «شرکت فیفا فوروارد» (FFE) اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
برای شکست اینفانتینو، نامزد مخالفان باید علاوه بر آرای بلوک اروپایی، حمایت قابلتوجهی از کنفدراسیونهای آسیا، آفریقا و کونکاکاف به دست آورد.
کسب ۱۰۶ رأی برای پیروزی ضروری است و حتی همراهی کامل فدراسیونهای اروپایی نیز در رأیگیری مخفیانه تضمین شده نیست.
در همین حال، برخی محافل فوتبال اروپا نسبت به امکان شکست اینفانتینو از طریق انتخابات تردید دارند. گروهی معتقدند تحریم گسترده انتخابات یا خودداری از رأی دادن در نشست مراکش میتواند راهبرد مؤثرتری باشد، زیرا چنین اقدامی انزوای رئیس فیفا را آشکار میکند.
این دیدگاه به ویژه از آن جهت مطرح شده که بخش قابلتوجهی از درآمدهای فیفا به بازار و ظرفیت اقتصادی فوتبال اروپا وابسته است.

پرونده شرکت فیفا فوروارد؛ فشار حقوقی بر اینفانتینو
یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر آینده اینفانتینو، پرونده مربوط به طرح تجاری شکستخورده FFE است.
یوفا در چهار دادگاه ایالات متحده درخواست دسترسی به اسناد مرتبط با این پرونده را مطرح کرده و قصد دارد در صورت دستیابی به مدارک موردنیاز، شکایتی کیفری در سوئیس با موضوع سوءمدیریت مالی ثبت کند.
فیفا این اقدامات را نوعی آزار و انتشار اطلاعات گمراهکننده توصیف کرده و هرگونه تخلف از سوی اینفانتینو را رد میکند.
با این حال، انتظار میرود طی هفتههای آینده نخستین تصمیم قضایی درباره درخواستهای یوفا صادر شود. البته احتمال اعتراض فیفا به هر رأیی که برخلاف موضع این نهاد باشد، میتواند روند رسیدگی را طولانیتر کند.
برخی منابع معتقدند اگر یوفا در این پرونده به پیشرفت قابلتوجهی دست یابد، اهمیت انتخابات و حتی معرفی نامزد رقیب ممکن است تحتالشعاع تحولات حقوقی قرار بگیرد. در چنین شرایطی، فشارها بر مدیریت فیفا میتواند ابعادی فراتر از رقابت انتخاباتی پیدا کند.

۴۲ پرسش بیپاسخ یوفا از فیفا
اختلاف دو نهاد تنها به پرونده FFE محدود نمیشود. یوفا از فیفا خواسته است حداکثر تا روز دوشنبه آینده به ۴۲ پرسش درباره ساختار مدیریتی و شیوه تصمیمگیری خود پاسخ دهد.
بر اساس اطلاعات منتشر شده، یوفا تاکنون پاسخی به این پرسشها دریافت نکرده است. اینفانتینو هفته گذشته اعلام کرده بود فیفا تا جایی که روند بررسی اجازه دهد و در حد توان خود به تمام پرسشهای مطرح شده، پاسخ خواهد داد.
در مجموع، رقابت بر سر ریاست فیفا وارد مرحلهای حساس شده است. مخالفان اینفانتینو از یک سو در تلاش هستند گزینهای مشترک برای انتخابات ماه مارس معرفی کنند و از سوی دیگر، پروندههای حقوقی و اختلافات مدیریتی را به اهرمی برای افزایش فشار بر رئیس فعلی تبدیل کردهاند. با این حال، تا زمان معرفی رسمی نامزد و روشن شدن موضع کنفدراسیونهای مختلف، نمیتوان درباره میزان موفقیت این تلاشها قضاوت قطعی کرد.