به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از خبرگزاری تسنیم، بارورسازی ابرها سالهاست بهعنوان یکی از روشهای افزایش بارش مورد آزمایش قرار میگیرد؛ روشی که میتواند در برخی ابرهای مناسب، فرآیند تشکیل یخ و در نهایت بارش را تقویت کند، اکنون ورود پهپادها، حسگرهای پیشرفته، رادار و سامانههای تحلیل داده، فصل تازهای را در این فناوری رقم زده است.
بارورسازی ابرها از دهه ۱۹۴۰ میلادی در جهان مورد استفاده و آزمایش قرار گرفته است و در روش یخزا، موادی مانند یدید نقره به ابرهای دارای آب مایع فوقسرد وارد میشوند تا تشکیل بلورهای یخ را تحریک کنند، این بلورها با رشد بیشتر میتوانند به برف یا باران تبدیل شوند.
در ایران نیز بارورسازی ابرها طی سالهای اخیر و همزمان با تشدید خشکسالی و کاهش منابع آبی مورد توجه بیشتری قرار گرفته است، در این بین اما برخی مسئولان وزارت راه و شهرسازی از جمله سحر تاجبخش رئیس سازمان هواشناسی در اظهارات مختلف بر محدود بودن اثرگذاری این روش تأکید کردهاند.
وی دراینباره گفته است: «بارورسازی ابرها یک موضوع عملیاتی و علمی است که در بسیاری از مناطق دنیا مورد استفاده قرار میگیرد، آنچه بدیهی است، هدف اجرای این طرح است؛ اینکه با چههدفی بارورسازی ابرها را در دستور کار قرار میدهیم، اهمیت زیادی دارد.»
وی افزود: «بارورسازی ابرها یکی از روشهایی است که موجب تراکم آبهای داخل ابر میشود و در بسیاری از کشورها نیز در این زمینه فعالیتهایی انجام شده است. بسیاری از کشورها بارورسازی ابرها را تأیید نکرده و فعالیتها در این زمینه را متوقف کردهاند. موضوعی که برای سازمان جهانی هواشناسی اهمیت دارد این است که این سازمان نه کشورها را به بارورسازی ابرها توصیه میکند و نه آنان را از انجام آن بازمیدارد.»
وی اضافه کرد: «در سطح جهانی، بارورسازی ابرها در حوزه تحقیق و فعالیتهای پژوهشی مورد توجه است و ما نیز در همین حد میتوانیم روی آن کار کنیم.»
تاجبخش همچنین تأکید کرده است که موضوع خشکسالی و کمبود منابع آبی، بهویژه آبهای زیرزمینی و احیای دریاچه ارومیه، از جمله مواردی است که در ارتباط با بارورسازی ابرها مطرح میشود، اما نمیتوان بهعنوان یک راهکار قطعی برای حل این معضلات بر بارورسازی ابرها تأکید کرد.
سخنان رئیس سازمان هواشناسی یک نکته را روشن میکند؛ اختلاف بر سر اصل علمی بارورسازی ابرها نیست، بلکه مسئله بر سر میزان اثرگذاری و نحوه سنجش آن است، اما مشکل از جایی آغاز میشود که این «اثر محدود» بدون ارائه یک عدد دقیق، روش محاسبه و توضیح درباره شرایط آزمایش مطرح میشود.
اگر رئیس سازمان هواشناسی معتقد است اثرگذاری این فناوری محدود است، سؤال روشن این است؛ این محدودیت دقیقاً چقدر است؟ بر اساس کدام مطالعه محاسبه شده است؟ و آیا فناوریهای جدید در زمینه هدفگیری ابر، اجرای عملیات و اندازهگیری بارش نیز در این ارزیابی لحاظ شدهاند؟
