به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از ایسنا، آرمان خورسند در هفتمین اجلاس کشورهای متعاهد کنوانسیون چارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر (کنوانسیون تهران) که امروز در هتل آزادی برگزار شد، با تأکید بر اینکه دریای کاسپین برای کشورهای ساحلی صرفاً یک پهنه آبی مشترک نیست، گفت: کاسپین بخشی از تاریخ، فرهنگ، اقتصاد، امنیت و زندگی میلیونها انسان در منطقه است و آثار آن را میتوان در مشابهتهای فرهنگی و حتی سنتهای ورزشی کشورهای این منطقه مشاهده کرد.
وی با بیان اینکه سرنوشت محیط زیستی دریای کاسپین، سرنوشت مشترک همه کشورهای ساحلی است، اظهار کرد: هیچیک از کشورهای ساحلی نمیتواند نسبت به تحولات این دریا بیتفاوت باشند. کنوانسیون تهران که در آستانه بیستوچهارمین سال تصویب آن قرار داریم، حاصل یک درک مشترک میان کشورهای ساحلی است و تاکید بر این نکته که حفاظت از محیط زیست این دریا نیازمند همکاری، گفتوگو، مسئولیتپذیری و اقدامات هماهنگ همه کشورهای منطقه است.
خورسند با اشاره به چالشهای پیش روی دریای کاسپین گفت: با چالشهای جدی و درهمتنیدهای از جمله تغییرات اقلیمی و کاهش تراز آب، آلودگیهای ناشی از فعالیتهای نفت و گاز، حملونقل دریایی، ورود آلایندهها از حوضههای آبریز، کاهش تنوع زیستی، فشار بر ذخایر آبزی و تهدیدهای فزاینده علیه زیستبومهای ساحلی و تالابی روبهرو هستیم.
رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان حفاظت محیط زیست افزود: این چالشها مرزهای سیاسی نمیشناسند و طبیعتاً راهحل آنها نیز نمیتواند صرفاً ملی باشد. کشورهای ساحلی در طول این سالیان همواره در پیوندی محکم، اجازه حضور نیروهای بیگانه در این محدوده را ندادهاند و این پهنه مهم آبی را برای مردم کشورهای ساحلی به دریای صلح و دوستی تبدیل کردهاند.
وی ادامه داد: از این رو، نشست «کاپ ۷» فرصت مهمی است تا همکاریهای موجود را تقویت کنیم، اجرای پروتکلهای کنوانسیون تهران را شتاب بخشیم و برای پاسخ به چالشهای جدید، راهکارهای عملی و مشترک ارائه کنیم.
خورسند تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران بر این باور است که همکاری محیط زیستی در دریای کاسپین نهتنها یک ضرورت بلکه زمینهای برای تقویت اعتماد، گفتوگو و همکاریهای منطقهای است.
رئیس مرکز امور بینالملل و کنوانسیونهای سازمان حفاظت محیط زیست ابراز امیدواری کرد که تصمیمات این اجلاس تا حد امکان از سطح تعهدات سیاسی فراتر برود و به اقدامات مشخص، قابل اندازهگیری و پیگیری منجر شود.
وی افزود: دریای کاسپین میراث مشترک ما و امانتی برای نسلهای آینده است. مسئولیت ما تنها حفاظت از وضعیت امروز آن نیست بلکه باید اطمینان حاصل کنیم که نسلهای آینده نیز بتوانند از منابع، تنوع زیستی و ظرفیتهای اقتصادی این دریا بهرهمند شوند.
خورسند در پایان گفت: اجازه دهید این نشست را فرصتی برای تعمیق همکاری، تقویت اعتماد و تبدیل اراده سیاسی مشترک به اقدامات عملی بدانیم. امیدوارم در هفتمین نشست کنفرانس اعضای کنوانسیون تهران، گامی مؤثر در مسیر حفاظت بلندمدت از محیط زیست این دریا و تقویت همکاری میان کشورهای ساحلی برداشته شود.
حفاظت از دریای خزر، اولویتی برای توسعه پایدار منطقه است
کریستین وی گاند – هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران – در ادامه این مراسم با بیان اینکه دریای خزر هزاران سال مایه تداوم زندگی مردمان و تمدنها بوده، امروز نیز این دریا منبع معیشت و رفاه، مسیر مهم حملونقل، ذخیرهای قابل توجه از منابع طبیعی و زیستگاه تنوع زیستی منحصربهفرد دریایی است، اظهار کرد: نخستین پیام من این است که حفاظت از دریای خزر تنها یک اولویت زیستمحیطی نیست بلکه یک اولویت توسعه پایدار است.
به گفته وی سلامت دریای خزر با معیشت و رفاه جوامع پیرامون آن، فعالیتهای اقتصادی، مدیریت پایدار منابع طبیعی و در نهایت تابآوری منطقه پیوند دارد.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران با بیان اینکه این موضوع در کانون دستور کار جهانی توسعه پایدار قرار دارد، گفت: بر این باوریم که حفاظت از محیط زیست، توسعه اقتصادی و رفاه انسان، موضوعاتی بههمپیوستهاند و نمیتوان آنها را جدا از یکدیگر مورد توجه قرار داد.
وی تاکید کرد: دومین پیام من این است که دریای خزر نشان میدهد چرا همکاری منطقهای اهمیت دارد. چالشهای زیستمحیطی در مرزهای ملی متوقف نمیشوند. آلودگی دریایی، از دست رفتن تنوع زیستی و فشارهای فزاینده بر زیستبومهای مشترک نیز چنین هستند. این مسائل پیامدهای فرامرزی دارند و نیازمند راهحلهای فرامرزی و مشارکتی هستند.
وی گاند با بیان اینکه کنوانسیون تهران چارچوبی مهم برای اقدام مشترک کشورها فراهم میکند، گفت: برای تقویت دانش علمی، بهاشتراکگذاری دادهها و تجربیات، تدوین سیاستهای مؤثر و تبدیل تعهدات مشترک به اقدام جمعی نیاز است و در زمانی که منطقه ما با چالشهای متعددی روبهروست، حفظ فضاهایی برای همکاری عملی حول منافع مشترک، ارزشی ویژه دارد.
وی ادامه داد: سومین پیام من این است که سازمان ملل متحد متعهد است از این همکاری از طریق رویکرد «یک سازمان ملل متحد» حمایت کند.
هماهنگکننده مقیم سازمان ملل متحد در ایران با بیان اینکه سازمان ملل متحد از همان آغاز در تلاشها برای حفاظت از محیط زیست دریای خزر مشارکت داشته است، اظهار کرد: برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد دبیرخانه کنوانسیون تهران را اداره میکند و بخشهای مختلف سازمان ملل متحد در منطقه، با بهرهگیری از تخصصهای مکمل، از کشورها در پیشبرد اهداف این کنوانسیون حمایت میکنند.
وی ادامه داد: برای نمونه در ایران، برنامه توسعه ملل متحد و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در چارچوب ابتکار گستردهتر دریای خزر با شرکای ملی و محلی همکاری میکنند تا تعهدات منطقهای در زمینه زبالههای دریایی و آلودگی پلاستیکی را به اقدامات عملی تبدیل کنند. این اقدامات شامل تقویت تفکیک و بازیافت پسماند در جوامع ساحلی، حمایت از رویکردهای چرخشیتر در زمینه پلاستیک و ارائه کمکهای بلاعوض جامعهمحور برای راهحلهای محلی است.
به گفته وی گاند این ابتکار همچنین در پی مشارکت دادن بخش خصوصی و ایجاد فرصت برای جوامع محلی از جمله زنان و جوانان است تا در بهبود سیستمهای مدیریت پسماند مشارکت کنند و از مزایای آن بهرهمند شوند.
