به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از ایرنا، مانوئل نویر دروازهبان آلمانی پیش از دیدار مقابل رئال مادرید درباره فینال لیگ قهرمانان اروپا صحبت کرد.
نویر حضور در این مسابقات را از کنار زمین آغاز کرده است جایی که سال ۲۰۰۴ و در جریان بازی فینال بین موناکو و پورتو نقش توپ جمع کن را ایفا کرد و تصور حضور در سه فینال این تورنمنت معتبر برای وی راحت نبود.
نویر در خاطرات خود گفته است: من آن سالها در آکادمی شالکه زندگی میکردم و هر روز ورزشگاه را میدیدم و رویاهای بزرگی داشتم، اما فینال لیگ قهرمانان اروپا دور از دسترس به نظر میرسید.
وی گفت: اما رسیدن به قله افتخار برای نویر سخت نبود و وی با تیم اول آلمان در سال ۲۰۱۲ راهی فینال چمپیوزلیگ شد جایی که وی در دقایق پایانی تسلیم ضربه مهار نشدنی دروگبا شد تا از آن مسابقه به عنوان شوک یاد کند.
دروازهبان نامدار آلمانی ها در خصوص آن شکست میگوید: بعد از آن باخت ما شوک بزرگی دریافت کردیم و مجبور شدیم شکست را بپذیریم و سپس از آن به عنوان انگیزه استفاده کنیم. من هنوز لحظه دراز کشیدن روی زمین در آلیانز آرنا و سپس بالا رفتن برای دریافت مدال نقره را به یاد دارم، لحظاتی که فراموش کردنشان سخت است.
اما این شوک کوتاه مدت بود و نویر با بایرن مونیخ در سال ۲۰۱۳ به عنوان نخست لیگ قهرمانان رسید.
مرد شماره یک تیم فوتبال بایرن مونیخ در خصوص تقابل با دورتموند گفت: وقتی با تیمهایی مثل منچستریونایتد، رئال مادرید یا بارسلونا روبرو میشوید، شانسها برابر است، اما مقابل دورتموند ما را مدعی اصلی میدانستند و این باعث افزایش فشار شد.
نویر یک سال پس از فتح لیگ قهرمانان با تیم ملی آلمان در کشور برزیل فاتح جام جهانی شد و برزیل را با ستاره های نامدار خود در سرزمین قهوه با هفت گل تحقیر کردند.
دورتموند هفت سال بعد از قهرمانی سال ۲۰۱۳ در نقش متفاوت گام به فینال لیگ قهرمانان گذاشت جایی که وی کاپیتان و رهبر تیم باروارایی بود که موفق به فتح قله فوتبال قاره سبز شد.
وی در این خصوص گفت: به عنوان دروازهبان، شما ذاتا نقش رهبری دارید، اما بالا بردن جام به عنوان کاپیتان حس متفاوتی میدهد.
نویر از فینال های لیگ قهرمانان یادگارهایی دارد که آنان را اینگونه توصیف می کند: من تکههایی از تورهای فینال ۲۰۱۳ و ۲۰۲۰ را به همراه پیراهنهایی که با بازیکنان عوض کردم، نگه داشتهام. این چیزها ارزش ویژهای دارند و من در مورد نحوه نمایش آنها پس از پایان دوران حرفهایام فکر خواهم کرد و امیدوارم در آینده خاطرات بیشتری به آنها اضافه کنم.
