به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از خبرگزاری تسنیم، چهار سال پس از آغاز پروژهای که با هدف ساختن جوانترین تیم فوتبال اروپا کلید خورد، به نظر میرسد چلسی سرانجام به این نتیجه رسیده است که استعداد به تنهایی برای فتح جامها کافی نیست. باشگاه لندنی که در سالهای اخیر بخش عمدهای از سرمایهگذاری خود را صرف جذب بازیکنان جوان و آیندهدار از سراسر جهان کرده بود، اکنون با هدایت ژابی آلونسو وارد مرحلهای تازه از بازسازی شده؛ مرحلهای که در آن تجربه، رهبری و شخصیت بر استعداد خام اولویت یافتهاند.
این تغییر رویکرد تنها در فهرست خریدهای تابستانی چلسی دیده نمیشود، بلکه در فلسفه مدیریتی باشگاه نیز نشانههای روشنی از آن به چشم میخورد. مدیران چلسی که طی چهار فصل گذشته میلیاردها یورو برای جذب استعدادهای جوان هزینه کردند، اکنون پذیرفتهاند که رقابت برای قهرمانی در لیگ برتر انگلیس و لیگ قهرمانان اروپا تنها با اتکا به بازیکنان کمتجربه امکانپذیر نیست.
انتصاب ژابی آلونسو نیز نشانهای روشن از همین تغییر است. سرمربی اسپانیایی که پس از موفقیتهای چشمگیر خود به یکی از محبوبترین گزینههای مربیگری فوتبال اروپا تبدیل شد، پیشنهاد هدایت چلسی را پذیرفت تا پروژهای متفاوت را در استمفوردبریج آغاز کند. بسیاری انتظار داشتند آلونسو روزی جانشین یورگن کلوپ در لیورپول شود اما در نهایت این چلسی بود که توانست او را برای هدایت تیم خود متقاعد کند.
برخلاف تابستانهای گذشته، چلسی این بار کمتر به دنبال خریدهای پرزرقوبرق و پرشمار بوده است. اگرچه انتقال مورگان راجرز با مبلغی قابل توجه یکی از مهمترین خریدهای باشگاه محسوب میشود اما آنچه بیش از هر چیز توجه کارشناسان را جلب کرده، تغییر معیارهای انتخاب بازیکنان است.
راجرز، اگرچه تنها ۲۳ سال دارد، دیگر یک استعداد ناشناخته نیست. او طی دو فصل اخیر در لیگ برتر انگلیس کیفیت خود را به نمایش گذاشته و با درخشش در ترکیب استون ویلا و سپس تیم ملی انگلیس ثابت کرده آماده حضور در بالاترین سطح فوتبال اروپا است. نمایشهای او در جام جهانی ۲۰۲۶ به ویژه حضور ثابت در دیدار نیمهنهایی برابر آرژانتین، جایگاهش را به عنوان یکی از آیندهدارترین بازیکنان فوتبال انگلیس تثبیت کرد.
در ادامه این تغییر سیاست، چلسی مدافع میانی ۲۶ ساله کریستال پالاس، ماکسنس لاکروا را نیز به خدمت گرفت؛ بازیکنی که پیش از حضور در لیگ برتر چند فصل موفق را در بوندسلیگا سپری کرده بود. برخلاف بسیاری از خریدهای سالهای اخیر باشگاه، لاکروا بازیکنی است که تجربه حضور در دو لیگ معتبر اروپا را در کارنامه دارد و نیازی به طی کردن فرایند طولانی سازگاری ندارد.
اما مهمترین پیام نقلوانتقالات تابستانی چلسی، جذب دو بازیکن باتجربه یعنی دنی ولبک و جردن هندرسون بود؛ تصمیمی که نشان میدهد مدیران باشگاه پس از سالها تمرکز بر جوانگرایی، اکنون به دنبال ایجاد تعادل در ترکیب تیم هستند.
ولبک ۳۵ ساله پس از سالها حضور در لیگ برتر، تجربه بازی برای منچستریونایتد، آرسنال، برایتون و تیم ملی انگلیس را با خود به استمفوردبریج میآورد. هندرسون نیز که انتظار میرود به زودی به جمع آبیهای لندن اضافه شود، یکی از پرافتخارترین هافبکهای فوتبال انگلیس در یک دهه اخیر محسوب میشود و سابقه کاپیتانی لیورپول و قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و لیگ برتر را در کارنامه دارد.
اهمیت این دو انتقال زمانی بیشتر مشخص میشود که بدانیم از زمان جدایی تیاگو سیلوا، هیچ بازیکن بالای ۳۰ سالی در ترکیب چلسی حضور نداشت. در واقع، طی بیش از ۱۲۰ مسابقه اخیر این تیم، حتی یک دقیقه نیز به بازیکنی بالای ۳۰ سال نرسیده بود؛ آماری که نشاندهنده سیاست سختگیرانه باشگاه در زمینه جوانسازی بود.
با این حال، نتایج فصل گذشته نشان داد که جوانترین تیم لیگ برتر، اگرچه از نظر فنی کیفیت بالایی دارد اما در لحظههای حساس مسابقات با کمبود تجربه، رهبری و کنترل احساسات مواجه میشود. همین مسئله مدیران باشگاه را متقاعد کرد که برای رسیدن به اهداف بزرگ، تنها استعداد کافی نیست و حضور بازیکنان باتجربه در رختکن و داخل زمین میتواند تفاوتی تعیینکننده ایجاد کند.
پایان عصر جوانگرایی مطلق در چلسی
تصمیم چلسی برای جذب بازیکنانی مانند دنی ولبک و جردن هندرسون تنها یک تغییر در بازار نقلوانتقالات نیست؛ بلکه اعترافی غیرمستقیم به اشتباهات گذشته است. پروژهای که با مالکیت تاد بولی و بهداد اقبالی آغاز شد، بر پایه جذب استعدادهای جوان، قراردادهای بلندمدت و ساختن تیمی برای آینده بنا شده بود اما تجربه چهار سال اخیر نشان داد که فوتبال برخلاف بسیاری از ورزشهای دیگر، تنها با سرمایهگذاری روی پتانسیل آینده به موفقیت نمیرسد.
یکی از بزرگترین مشکلات چلسی در فصلهای اخیر، نبود بازیکنانی بود که در لحظههای بحرانی مسئولیت را بر عهده بگیرند. تیمی که میانگین سنی بسیار پایینی داشت، در مسابقات بزرگ بارها تحت تأثیر فشار روانی قرار گرفت. شکست در دیدارهای حساس و ناتوانی در مدیریت شرایط دشوار، نشان داد که کیفیت فردی بازیکنان جوان بدون حضور رهبران باتجربه نمیتواند تضمینی برای موفقیت باشد.
حتی بازیکنان فعلی چلسی نیز پیشتر به این موضوع اشاره کرده بودند. مارک کوکوریا، مدافع سابق این تیم پس از یکی از دیدارهای مهم فصل گذشته تأکید کرده بود که برای رقابت در سطح قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان، تیم نیاز به بازیکنانی دارد که چنین مسابقاتی را تجربه کرده باشند.
او گفته بود: ما پایه خوبی ساختهایم اما برای جنگیدن برای بزرگترین جامها به چیزهای بیشتری نیاز داریم. فقط جذب بازیکنان جوان ممکن است رسیدن به این اهداف را دشوار کند. در بازیهای بزرگ، گاهی به بازیکنانی نیاز دارید که قبلاً چنین لحظاتی را تجربه کرده باشند.
یکی از نشانههای کمبود تجربه در چلسی، تعداد بالای کارتهای قرمز این تیم بود. فصل گذشته آبیهای لندن با هشت اخراج بیشترین تعداد کارت قرمز را در لیگ برتر دریافت کردند؛ آماری که برای یک تیم مدعی غیرعادی بود. در حالی که تیمهایی مانند منچسترسیتی و آرسنال فصل را بدون حتی یک کارت قرمز به پایان رساندند.
این مسئله فقط به مسائل انضباطی محدود نمیشد، بلکه نشان میداد بازیکنان جوان چلسی در مدیریت فشار مسابقات و کنترل احساسات هنوز نیاز به تجربه بیشتری دارند. حضور بازیکنانی مانند هندرسون میتواند در این زمینه نقش مهمی داشته باشد؛ بازیکنی که سالها در بالاترین سطح فوتبال انگلیس بازی کرده و تجربه رهبری در بزرگترین مسابقات را دارد.
مشخص نیست هندرسون و ولبک تا چه اندازه در ترکیب اصلی چلسی حضور خواهند داشت. در خط میانی، گزینههای اصلی آلونسو همچنان بازیکنانی مانند مویسس کایسدو، انزو فرناندس و کول پالمر هستند. با این حال، عمق ترکیب در پستهای دفاعی و میانی یکی از نگرانیهای اصلی تیم بود و حضور هندرسون میتواند این مشکل را تا حدی برطرف کند.
در مورد ولبک نیز شرایط متفاوت است. چلسی در خط حمله تعداد زیادی مهاجم دارد؛ ژائو پدرو، لیام دلاپ، نیکلاس جکسون، مارک گیو، ساتپایف، امانوئل امگا و فوفانا بازیکنانی هستند که توانایی بازی در پست مهاجم مرکزی را دارند. به همین دلیل احتمال دارد باشگاه در ادامه پنجره نقلوانتقالات تعدادی از این بازیکنان را بفروشد یا برای کسب تجربه بیشتر به صورت قرضی راهی تیم دیگری کند.
ورود آلونسو نیز میتواند در این تصمیمات نقش مهمی داشته باشد. برخلاف برخی مربیان قبلی چلسی، او تنها یک سرمربی نیست و باشگاه قصد دارد نقش بیشتری در تصمیمات نقلوانتقالاتی به او بدهد. این موضوع با توجه به عملکرد نه چندان موفق مدیریت ورزشی چلسی در سالهای اخیر، تصمیمی منطقی به نظر میرسد.
از نظر تاکتیکی نیز هنوز مشخص نیست آلونسو در نهایت با چه سیستمی تیم را هدایت خواهد کرد. او در بایرلورکوزن بیشتر با سیستم سه مدافع مرکزی موفق شد اما در رئال مادرید به استفاده از ساختار چهار مدافعه نزدیکتر بود. بازیهای دوستانه اخیر نشان دادهاند که مربی اسپانیایی هنوز در حال بررسی بهترین گزینه برای ترکیب جدید خود است.
در نهایت، خرید بازیکنان باتجربه را نباید بازگشت کامل چلسی به سیاستهای قدیمی دانست. باشگاه همچنان به جذب استعدادهای جوان ادامه خواهد داد، اما اکنون به دنبال ترکیبی متعادلتر است؛ تیمی که در کنار استعداد، شخصیت، تجربه و توانایی مدیریت لحظههای بزرگ را نیز داشته باشد.
چلسی چهار سال زمان صرف کرد تا بفهمد فوتبال فقط درباره آینده نیست؛ بلکه درباره پیروزی در زمان حال نیز هست. جذب هندرسون و ولبک شاید از نظر نام و سن، انتقالهایی هیجانانگیز مانند خرید یک ستاره جوان نباشند اما پیام آنها روشن است: دوران جوانگرایی مطلق در استمفوردبریج به پایان رسیده و پروژه جدید ژابی آلونسو بر پایه تعادل میان استعداد و تجربه شکل خواهد گرفت.
اگر این تغییر مسیر موفق شود، چلسی میتواند دوباره به تیمی تبدیل شود که نه فقط بازیکنان آیندهدار پرورش میدهد، بلکه برای کسب بزرگترین جامهای فوتبال اروپا نیز آماده است.
