به گزارش آوای اقتصاد
به نقل از ایرنا، خاکسپاری فرانکو بارزی اسطوره باشگاه میلان در شرایطی برگزار شد که این مراسم یک درس بزرگ برای فوتبال ایران و باشگاههای کشورمان داشت. بارزی به عنوان یکی از نمادهای روسونری شناخته میشود، کاپیتانی که با میلان فاتح اسکودتو و لیگ قهرمانان شد و با تیم ملی ایتالیا هم در جام جهانی به عنوان تنها بازیکن تاریخ نامش ثبت شد که هم قهرمانی، هم نایب قهرمانی و هم سومی این مسابقات را در کارنامه دارد. او در زمان سقوط میلان به سری B در دهه ۸۰ میلادی هم از میلان جدا نشد تا نامش به عنوان یک بازیکن وفادار در تاریخ قرمزپوشان ثبت شود.
با توجه به سابقه بلندبالایی از افتخارات، مراسم خاکسپاری او در میلان با حضور باشکوه هواداران و مدیران و پیشکسوتان این تیم برگزار شد. بازیکنان تیم میلان اما به دلیل برگزاری اردو در شهر پرت استرالیا در این مراسم غایب بودند.
با توجه به اهمیت حضور بازیکنان میلان با توجه به جایگاه بزرگ بارزی، روبن آموریم سرمربی میلان در پیام ویدئویی که از استرالیا ارسال کرد، با عذرخواهی از عدم حضور در این مراسم، عنوان کرد که بازیکنان میلان و خودش با وجود علاقه قلبی که به بارزی داشتند، به دلیل این اردوی از قبل برنامهریزی شده نتوانستند در میلان حاضر باشند.
ارتباط این مراسم اما با فوتبال ایران کجاست؟ رفتار سرمربی میلان و پیام عذرخواهی او و احترام ویژه به بارزی، نشاندهنده جایگاه بزرگ پیشکسوتان و ستارهها در باشگاه میلان به عنوان یک باشگاه بزرگ اروپایی است.
در سطح اول فوتبال دنیا و در باشگاههای بزرگ با وجود ستارههای نوظهوری که بازی میکنند، موسپیدان و ستارههای قدیمی که نامشان در تالار افتخارات باشگاه ثبت است، جایگاه ویژه و قابل ستایشی دارند. این ادای احترام نشان از سپاسگذاری باشگاهها و هواداران است که میخواهند بگویند آنها و تلاش این بزرگان را برای جامها و دستاوردهایی که تیم در طول فعالیت داشته است، فراموش نمیکنند و آن را به یاد دارند.
با توجه به همین جایگاه، اسطورهای مانند بارزی که همه او را فرانکو و با نام کوچک صدا میزدند با توجه به سوابق درخشانی که در میلان دارد، به همان اندازه در این باشگاه دارای قدر و احترام است.
این ادای احترام تا جایی است که سرمربی میلان به دلیل حضور این تیم در اردوی استرالیا و عدم شرکت در مراسم خاکسپاری این اسطوره، خودش را ملزم میداند که یک پیام ویدئویی سرشار از احترام خطاب به هواداران میلان ارسال کند تا نشان بدهد که آنها جایگاه بزرگ شماره ۶ روسونری را در باشگاه به خوبی میدانند و به آن احترام میگذارند.
حالا واکنش میلانیها به حضور نداشتن در مراسم خاکسپاری اسطوره باشگاهشان را با موارد مشابهی که در فوتبال ایران اتفاق میافتد، مقایسه کنید.
باید گفت جایگاه پیشکسوت در باشگاههای ایرانی تعریف نشده است و در بیشتر موارد، بازیکنان پس از خداحافظی از فوتبال، در کنج غربت گذران امور میکنند و نه باشگاه و نه فدراسیون فوتبال، برنامهای که برای حفظ نام و جایگاه آنها در فوتبال ندارد. اگر مراسم و تجلیلی هم انجام میشود، در اکثر اوقات تداوم پیدا نمیکند و در بیشتر زمانها، موسپید کردههای فوتبال باشگاهی و ملی به فراموش شده هستند.
نکته قابل تامل و تاسفبرانگیز اینکه در فوتبال ما زیاد پیش آمده است که برخی مدیران، مربیان و بازیکنان، علاوه بر بیاحترامی، دست به استفاده ابزاری از نام پیشکسوتها میزنند تا منافع شخصی و گروهی خودشان را پیش ببرند.
حتی پس از درگذشت بازیکنان نامی باشگاهها و تیم ملی هم هیچگاه پیش نیامده که مراسمی در قدر و منزلت آنها برگزار شود. همواره مراسم خاکسپاری این بزرگان فوتبال چه استقلالی، چه از پرسپولیسی و چه تیم ملی، در شان آنها برگزار نمیشود و اهالی فوتبال نتوانستهاند دینی که این پیشکسوتان بر گردن فوتبال ایران دارند، را ادا کنند.
در سالیان اخیر بزرگانی زیادی از فوتبال کشورمان درگذشتهاند اما یک بار هم مشاهده نشد که بازیکنان و مربیان استقلال یا پرسپولیس با وجود حضور در تهران،در خاکسپاری آن پیشکسوت به صورت تیمی شرکت کنند.
شاهد بودهایم که اکثر بازیکنان و مربیان این تیمها از حضور در مراسم تشییع اسطورههای باشگاهشان به بهانه تمرین یا استراحت بعد بازی خودداری کردهاند تا این بزرگان در تنهایی به خانه ابدی بدرقه شوند.
این رفتار نشان میدهد علاوه بر بیاحترامی بازیکنان به بزرگان تیمشان، مدیران باشگاههای بزرگ کشورمان هم درکی از زحمات اسطورههای باشگاه ندارند و برای ستارههای گذشته، جایگاهی را قائل نیستند.
این نوع واکنش و برخورد با پیشکسوتان را مقایسه کنید با رفتار محترمانه میلانیها که از ۱۴ هزار کیلومتر آن دورتر از ایتالیا و از اردویشان در استرالیا و با وجود اینکه غیبتشان با توجه به اردوی خارج از اروپا، قابل توجیه است، پیام ویژه میدهند و با عذرخواهی تاکید میکنند روحشان با غم و اندوه در میلان در بین حاضران در مراسم خاکسپاری است.
