به گزارش آوای اقتصاد;
در ایران، سن ابتلا به سکته مغزی حدود ۱۰ سال کمتر از میانگین جهانی است؛ به طوری که میانگین سن بروز سکته مغزی در کشور حدود ۶۵ تا ۷۰ سال بوده، در حالی که این عدد در سطح جهانی بین ۷۵ تا ۸۰ سال است. این مسئله نشاندهنده افزایش خطر ابتلا به سکته مغزی در سنین جوانتر در ایران است و به توجه ویژه و افزایش تلاشهای پیشگیرانه در سطح ملی نیاز دارد.
مطالعات نشان میدهند که بروز سکته مغزی در ایران به میزان ۱۵۰ در هر ۱۰۰ هزار نفر است که حدود ۱.۵ برابر متوسط جهانی به شمار میآید. از جمله عوامل خطر غیرقابلتغییر میتوان به سن، جنسیت و سابقه خانوادگی اشاره کرد؛ در حالی که عواملی مانند فشار خون بالا، دیابت، چاقی، دخانیات، استرس و اختلالات خواب جزء عوامل قابل کنترل هستند. افزایش آگاهی و اصلاح این عوامل میتواند خطر ابتلا به سکته مغزی را کاهش دهد.
با اجرای برنامه “۷۲۴” در سال ۱۳۹۵، ایران توانسته است در زمینه نجات بیماران سکته مغزی به دستاوردهای مهمی برسد. این برنامه با ایجاد واحدهای مراقبت از سکته مغزی و گسترش دسترسی به درمانهای اورژانسی، مانند تزریق داروهای حلکننده لخته و روشهای آنژیوگرافیک، نقش مهمی در کاهش مرگومیر ناشی از این بیماری ایفا کرده است.
در روشهای درمانی مدرن، زمان طلایی برای درمان سکته مغزی بسیار حائز اهمیت است. در صورت دسترسی سریع به مراکز درمانی، بیماران شانس بهبود بیشتری دارند و میتوان تا ۲ میلیون سلول مغزی را در هر دقیقه نجات داد. این تلاشها باید با افزایش دسترسی به تجهیزات آنژیوگرافیک و آموزش بیشتر برای افراد همراه شود تا از عوارض طولانیمدت سکته مغزی کاسته شود.
